گذشت اون روزهایی که سکوت علامت رضایت بود

الان فقط علامت خستگیه

خسته شدم از بس خودم برات توجیح کردم

یا همیشه بنظرت همه کارام اشتباه بوده

یا باید به سلیقه تو زندگی کنم

اصلا تا حالا زندگی از نظر سولی دیدی یا هنوزم خودرای هستی

او میرود دامن کشان من به هر سوی نشان دگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود

سعدی

بیاد دوران مدرسه

سر در کنم دلواپسم

حالو هوامو درک کن!

سکوت نکن همین یه بار

این عادتتو ترک کن

یه کاری کن آروم بشم

به غیرتو امیدی نیست

دردای من فقط همین

چیزایی که شنیدی نیست